14/02 - 17/06

Wij hebben een huis gekocht!

Het is ondertussen bijna een half jaar geleden dat ik hier nog iets heb geschreven en ook al lijkt de tijd soms een beetje stil te staan tijdens de corona-crisis, is er op die tijd toch veel gebeurd in Hammerfest! Hou jullie dus maar vast voor een lang verhaal met het nodige beeldmateriaal. Voor de ongeduldigen of zij die niet zo graag lezen, klik op de knop hieronder om meteen naar de voor- en na-foto’s te springen! 

DE KOOP

Na dat we terug waren van onze kerstvakantie in Oslo en België zijn we hier beginnen zoeken naar een meer permanente plaats om te wonen in plaats van het appartement dat we van Equinor kregen. Onze gratis huisvesting was namelijk maar geldig voor de eerste 6 maanden en die deadline kwam er met rasse schreden aan. Vanaf midden februari zouden we dus huur moeten beginnen betalen. We gingen aanvankelijk op zoek naar een goede (en niet al te dure) huurmogelijkheid maar het werd ons al snel duidelijk dat de lokale huurmarkt hier niet de goedkoopste is. “Dan maar een eigen stek zoeken”, dachten we zodat het een soort van investering kon worden. We waren dus op zoek naar een plaats waar we wel het een en ander aan konden veranderen zonder hele zotte kosten te doen en waar we zelf de handen uit de mouwen konden steken. Geen vervallen kot maar ook geen nieuwbouw dus zeg maar.

Laten we zeggen dat de vastgoedmarkt hier wel een beetje anders werkt dan in België. Het is hier dus normaal om slechts één of twee keer een uurtje je huis open te stellen zodat alle kandidaat-kopers een kijkje komen nemen. Vaak wordt er de volgende dag dan al geboden op het pand. ’s Ochtends vroeg barst de strijd om het pand dan los waarbij er tegen elkaar op wordt geboden. Vanzelfsprekend wint degene met het hoogste bod als het aanvaard wordt door de verkopers. Een heel stressvolle gebeurtenis kan ik je al wel vertellen!

Om de markt een beetje beter te leren kennen gingen naar een paar appartementen en huizen kijken om te zien wat er te koop staat voor welke prijs. Sommige panden werden verkocht onder de vraagprijs, maar de meeste boven de vraagprijs. Uiteindelijk viel ons (of toch vooral Toril’s) oog op een oud maar gezellig huisje gelegen in het midden tussen mijn werk en dat van Toril. Een karaktervol huis met heel wat potentieel maar jammer genoeg wel geen uitzicht wat natuurlijk ook de prijs wel wat drukte. We bezochten het huis op donderdag en tot onze verbazing werd er op vrijdag geen enkel bod uitgebracht… We kregen dus minstens twee extra dagen om er een beetje verder over na te denken en we vroegen onze ouders om advies. Tegen zondagavond dachten we misschien wel een bod uit te brengen maar we waren nog altijd niet zeker. Tot maandagochtend opeens een ander bod werd uitgebracht! Het eerste bod lag serieus onder de vraagprijs en we dachten dus wel dat we ook een kans konden maken. Zo gezegd zo gedaan! Om een lang verhaal kort te maken, na 4 stressy uren was het huis van ons en konden we de champagne opentrekken! 

Na het aanvaarden van het bod volgden nog een aantal administratieve dingen tijdens de weken die daarop volgden maar midden februari kregen we de sleutel (of in ons geval de code) tot het huis en konden we beginnen met dingen aan te passen om zo het huis wat op te frissen! We waren nu dus officieel de eigenaars van een huis!

DE OPFRISSING

Er waren wel een aantal dingen die we wilden veranderen aan het huis maar een echte renovatie kan je het niet noemen. Eerder een opfrissing om alles wat moderner te doen aanvoelen in een huis dat hier eigenlijk al staat sinds de jaren ’50. Wat stond er dan allemaal op het programma?

Ook al moesten alle plafonds en muren opnieuw geschilderd worden, startten we met het schuren van de originele houten vloer aangezien dit heel veel stof zou maken. De vloer was namelijk geel/oranje-achtig en wij wilden hem graag wat lichter van kleur hebben. Hiervoor huurden we dus drie schuurmachines: eentje voor de grote oppervlakten, eentje voor de kanten en eentje voor de hoeken. Na een weekendje schuren en stof vreten was de volledige vloer geschuurd en konden we aan de volgende fase beginnen. Eerst kreeg de vloer een laagje gepigmenteerde wax over zich ingewreven. Daarna volgden nog twee lagen olie om de vloer en de wax te beschermen. Een lang en vermoeiend proces maar op het einde waren we heel tevreden! Oordeel zelf op de foto’s 😊

Daarna was het tijd om de muren en de plafonds aan te pakken. Veel van onze (weeral houten) muren kregen een witte kleur met hier en daar een accentkleurtje. Vele avonden en weekends gingen voorbij en opeens stond corona voor de deur… Behalve dat we schrik hadden dat we geen verf meer zouden kunnen kopen was dit al bij al de ideale timing omdat we zo nog meer konden schilderen.

Twee muren kregen iets meer aandacht dan alle andere aangezien hier een (oerlelijk) behang tegen de muur hing. Op de ene muur in de living gebruikten we een nieuw soort verf dat we gewoon over het behang konden schilderen en er dus dik op moesten leggen. Ik heb hier gevloekt en gevloekt en het uiteindelijk opgegeven omdat ik het niet naar mijn zin kreeg. Gelukkig heeft Toril nog het een en ander kunnen rechttrekken… De tweede muur was die in de keuken. Om daar het behang te verwijderen moesten ook de kast, de dampkap en een glazen wand van de muur komen. Een pak meer werk maar achteraf mocht het resultaat wel gezien worden.

Voor de rest moest er niet veel meer gebeuren voor het huis helemaal klaar was om er in te trekken. Tijdens ‘De Opfrissing’ woonden we nog steeds in het appartement van Equinor zodat we niet tussen de verf en het stof hoefden te leven.

DE VERHUIS

Na zo’n anderhalve maand gevuld met oppervlaktebehandelingen was het dus tijd om ons klaar te maken om in te trekken in onze nieuwe stek. Hiervoor maakten we dankbaar gebruik van de tijd die we hadden tijdens de paasvakantie. Na 20 keer op en neer te rijden met onze auto (er passen namelijk maar 4 dozen per keer in) was zo goed als alles verhuisd en konden we het appartement opruimen. Daarna was het tijd om uit te pakken maar jammer genoeg hadden we nog niet alle meubels die we nodig hadden om alles weg te bergen. We hadden al wel het een en ander op de tweedehandsmarkt gekocht en een aantal meubels overgenomen van de vorige eigenaars waardoor de meest noodzakelijk dingen al ter plekke waren. Het minder noodzakelijk moest dus nog even wachten in een aantal kartonnen dozen.

Een paar weken later hadden we dan een beter overzicht wat we nog nodig hadden en konden we ons Ikea-shoppingmandje beginnen vullen. (I know, we zouden eigenlijk meer lokaal moeten kopen maar de enige meubelwinkel die hier is, is niet bepaald de goedkoopste… We hebben wel ons bed hier gekocht, da’s ook al iets hè!) Ons shoppingmandje raakte snel vol, heel vol. Maar dan bleek al snel dat levering in Hammerfest niet zo vanzelfsprekend is en dat het een halve arm zou kosten. Nieuw plan: andere mensen hun bestelling bij die van ons voegen om de transportkosten te drukken. Uiteindelijk bestelden we in totaal meer dan een ton aan meubels met een transportkost in totaal van meer dan 1000EUR (*slik*) maar konden we toch onze eigen kosten wat drukken. Het was alleen even wachten. Heel lang wachten. Voor 00:00 besteld, de volgende dag geleverd bestaat hier duidelijk niet.

Na vier weken wachten was het dan zo ver en konden we de levering verwelkomen. We verdeelden alle bestellingen onder degenen die mee besteld hadden en dan kon ik aan het leukste van al beginnen: Ikea-kasten in elkaar vijzen!

Forward een dikke week en alles stond in elkaar. Tijd om de boel een beetje op te kuisten en alle kasten te vullen dus en dan waren we klaar!

HET RESULTAAT

BEFORE
AFTER
BEFORE
AFTER
BEFORE
AFTER
BEFORE
AFTER
BEFORE
AFTER
BEFORE
AFTER