24/08 - 25/08

Weekend op Sørøya

Het was ons eerste vrije weekend na een weekje werken en dus planden we meteen een uitstapje naar het naburige eiland Sørøya. Het originele plan was om vrijdagnamiddag meteen na het werk te vertrekken maar een rustige vrijdagavond met taco kreeg toch onze voorkeur. Er is namelijk maar één boot naar Sørøya op vrijdagnamiddag waardoor we heel snel zouden moeten zijn en de sofa op vrijdag was té aanlokkelijk.

Na een lazy zaterdagochtend met een uitgebreid ontbijt en wat eten te shoppen was het tijd om de boot te nemen van Hammerfest naar Akkarfjord op Sørøya. Deze boot is de lokale bus die de verschillende dorpjes op het eiland verbindt met ons eiland, Kvaløya (Hammerfest ligt namelijk ook op een eiland)  maar deze boot gaat niet zo vaak. Na 30 minuutjes kwamen we al aan op Sørøya. Dit is het 4de grootste eiland van Noorwegen en wordt ook wel eens het “groene eiland van het Noorden” genoemd. Nadat we vertrokken vanuit te kleine haven kwam de zon tevoorschijn. De wind was vrij guur maar tijdens het hele weekend zou de zon ons verwarmen.

Na een babbeltje te slaan met een lokale heer vonden we het pad dat ons naar onze bestemming moest leiden. Er is namelijk een vuurtoren op het noordelijkste tipje van het eiland en de weg daarnaartoe is recent gerenoveerd en we hadden gehoord dat het zeker de moeite was om deze te nemen. Het pad dat we op een kaart hadden gezien bleek niet te bestaan maar hier maakt het niet zoveel uit omdat er geen bomen zijn waardoor je bijna niet verloren kan lopen. Het terrein is ook heel gemakkelijk te bewandelen.

We hadden de tent mee want het was de bedoeling om te kamperen maar blijkbaar was er ook een kleine hut dicht bij de vuurtoren waar we naartoe gingen. Tijdens onze wandeling kwamen we verschillende mensen tegen die ons vertelden dat er al vier mannen in de hut hun kamp hadden opgeslagen dus beslisten we dat het waarschijnlijk slimmer was om een idyllische plek te zoeken om ons kamp op te slaan. We vonden een relatief vlakke plek naast een stroompje en een kleine kudde schapen en rendieren. Hier lieten we onze rugzakken achter en gingen we iets lichter beladen verder naar het laatste stuk van onze wandeling. Het bleek achteraf een slimme beslissing te zijn want het laatste stuk was erg steil en de hut was niet geschikt voor meer dan vier personen. De vier mannen in de hut vertelden ons dat ze het hele eiland te voet zijn overgestoken in 7-8 dagen dus ze verdienden wel wat rust vonden we.

Het pad waarover iedereen ons had verteld stelde inderdaad niet teleur. Tegelijkertijd konden we genieten van de ondergaande (herfst)zon die een prachtige gloed wierp op het laatste stukje eiland. De vuurtoren zelf was iets minder spectaculair maar desalniettemin toch leuk om te zien bij een ondergaande zon. De vuurtoren is nu volledig geautomatiseerd maar we konden het ook niet laten om stil te staan bij hoe de vuurtorenwachter vroeger in barre weersomstandigheden van de kleine hut naar de vuurtoren moest klauteren. 

Na wat tijd door te brengen bij de vuurtoren was het tijd om naar onze kampplaats terug te keren. Gelukkig waren de dagen nog lang want het was pas 21:00 toen we weer arriveerden (en we moesten onze tent nog opzetten en nog eten klaarmaken…) Rond deze tijd ging de zon onder en koelde het ook flink af waardoor we al onze kleren die we bij hadden moesten aantrekken. Het avondeten bestond uit ‘lompe med pølser’, vertaald Noorse hot-dogs. Quick & easy maar toch lekker. Omdat het ondertussen zo koud geworden was (een klein beetje boven het vriespunt) aten we snel alles op en kropen we in onze warme slaapzakken om dan snel in slaap te vallen.

 

De volgende ochtend was het verschil groot! De zon komt op rond 03:30 waardoor ze haar werk al had kunnen doen en het weer een beetje warmer was. Toril werd badend in het zweet wakker in onze kleine sauna. Prachtige ochtend met geen wolkje aan de lucht waardoor we van ons ontbijt (havermout met rozijnen en fruit) konden genieten. Tijdens onze tweede dag was het plan om weer naar de haven te wandelen (want we moesten de boot halen) en onderweg hier en daar te proberen vissen.

Het eerste kleine meertje zorgde voor de ideale maaltijd mochten we vegetariërs geweest zijn want daar haalden we toch gemakkelijk 5kg planten boven. Zonder resultaat beslisten we dan maar verder te gaan om dichter bij de haven een groter meer te proberen. Op onze terugweg stopte een jeep en ze boden ons aan om onze rugzakken naar de boot te brengen. Een interessante optie ware het niet dat we ons visgerief nog nodig hadden en er ook nog wat eten in de rugzakken zat. We gingen dus volledig beladen verder. Volgens Toril zou dit nooit voorgesteld worden in Oslo maar hier in het noorden zijn het supervriendelijke mensen!

Aangezien onze tijd op begon te raken konden we maar 20 minuten vissen in het tweede meer. Helaas pindakaas weer zonder succes… Na het laatste half uur wandelen kwamen we weer in de haven aan waar we onszelf trakteerden op een lekker ijsje terwijl we wachtten op de boot. Het werd nog even spannend of we wel op de boot zouden kunnen aangezien er zooooooo veel mensen stonden te wachten! Blijkbaar was er die dag een begeleide wandeling geweest op het eiland waaraan veel mensen hadden deelgenomen. Gelukkig konden we er nog op (anders moesten we waarschijnlijk 2-3u wachten tot de boot terug was)! Daarna vaarden we rechtstreeks terug naar Hammerfest in plaats van eerst alle andere dorpjes aan te doen. Hierdoor waren we een uur vroeger thuis. Heel gemakkelijk voor ons maar waarschijnlijk niet voor de mensen die in de andere dorpjes stonden te wachten (sorry!)

Terug in Hammerfest sprongen we op onze fiets om weer naar huis te rijden en ons neer te ploffen in de comfortabele zetel!