01/11 - 01/12

'Mørketida' komt

De maand november staat in het teken van de overgang van wat de herfst zou moeten zijn (maar ondertussen al winter was) en mørketida (de ‘donkere tijd’). Na het uur te verzetten op het einde van oktober was het begin november al donker tegen de tijd we thuis kwamen maar konden we ’s ochtends toch nog van wat daglicht genieten maar dat was maar van korte duur. De dagen korten heel snel af en de enige manier om nog wat zonlicht op ons gezicht te krijgen was om er in het weekend op uit te trekken in het midden van de dag. Op 22 november was het dan zo ver, de laatste dag waarop de zon boven de horizon kwam…RIP. Om met dit tekort aan zonlicht om te gaan beroepen we ons op liters levertraan en massa’s kaarsen. Gezellig dat wel maar het is toch raar om geen zon meer op je smoel te krijgen. Om misverstanden uit de wereld te helpen: in het midden van de dag is het NIET stikdonker en kan het nog vrij licht zijn zolang de weersomstandigheden niet al te slecht zijn.

Maar nu genoeg over het weer! Wat hebben we deze maand allemaal gedaan hoor ik jullie vragen. Tijdens de week was het vaak business as usual met werk, lopen, klimmen, skiën enz op de planning maar de weekends stonden in het teken van een klein beetje spannendere activiteiten. 

EERSTE WEEK

Tijdens het eerste weekend hadden Toril en ik ons ongeschreven voor een klimcursus met het oog op het leren van de nodige technieken om de ‘brattkort’ te halen. Dit is een certificaat dat officieel aangeeft dat je de juiste technieken en competenties hebt om iemand te beveiligen die met toptouw of met ‘led’ (vertaling onbekend maar het is het klimmen waarbij de klimmer het touw zelf meeneemt en steeds een klein beetje verder inklipt) klimt. Deze cursus ging over twee dagen en heeft ons vooral bij ‘led’ nieuwe technieken aangeleerd. De eerste dag was toptouw en eerlijk gezegd hebben we daar weinig nieuwe dingen geleerd. 

Na de eerste klimdag stond er dan ook nog een Halloweenfeestje op het menu waarin Toril zich heeft verkleed (of alleszins toch geprobeerd) als ‘gele sneeuw’. Mijn kostuum bestond uit een kostuum met een wit hemd, rode das, Amerikaanse speld en een pet met de inscriptie ‘Make America Great Again’. Nog wat oranje schmink professioneel aangebracht door Cecilie en een kussen onder mijn hemd en ik kon door het leven gaan als een tweede Donald Trump! Helaas hebben we geen foto’s van onze kostuums  Het Halloweenfeestje begon bij Benjamin thuis (collega waar ik vaak mee ga lopen) die het onderste uit de kan had gehaald en zijn hele appartement had omgetoverd in een spookhuis. We werden verwelkomd door een aantal jelloshots en de sfeer zat er dan ook meteen in! Tegen middernacht verplaatste het feestje zich naar ‘Fresh’ waar we nog hebben gedanst tot een uur of half 3. Toen vond ik het best wel een goed idee om naar huis te gaan omdat we zondagochtend om 09:00 fris en fruitig verwacht werden in de klimzaal voor het tweede deel van de klimcursus. Toril vond dit niet zo’n geweldig plan en wilde nog uren doordansen. Uiteindelijk lagen we tegen 04:00 in ons bed… 

Na zo’n 4u slaap was het tijd om op te staan (met een zwaar hoofd) en begaven we ons na een ontbijtje weer naar de klimzaal om daar te ontdekken dat de deur nog niet open was… Blijkbaar had de conciërge zich van uur vergist en ging hij pas een uur later komen. Dit gaf ons dan weer de mogelijkheid om een wandeling naar de stad te maken, een frissen neus te halen en de auto op te pikken. Al bij al zijn we de tweede dag zonder al te veel problemen doorgekomen door het gezapige tempo van de cursus. Een lekker gevuld weekend dat we hebben kunnen afsluiten met wat extra kennis en zonder ongelukken!

TWEEDE WEEK

Een aantal dagen later mochten we dan Torbjørn en Åshild (de ouders van Toril) verwelkomen. Toen zij op donderdag aankwamen was ik zelf op afdelingsetentje met de collega’s zodat Toril goed kon bijkletsen met hen. Op vrijdag hebben ze dan de auto geleend en Hammerfest en de omgeving wat verkend terwijl Toril en ik werkten. Na het werk zijn we dan sushi gaan eten om af te sluiten met een aantal pintjes in de zetel. Dit was nu ook de allereerste keer dat ik me zeker genoeg voelde om Noors met hen te spreken dus dat konden ze natuurlijk wel appreciëren! In het weekend konden we dan wat meer plannen om samen met hen te doen.

Zaterdag trokken we onze wandelschoenen aan en trokken we richting Storfjellet. Een wandeling die uitdagend genoeg is en toch een mooi uitzicht over Hammerfest biedt. De 50cm sneeuw die er toen lag maakte het er niet gemakkelijker op om boven te raken maar na een uurtje wandelen is het ons toch gelukt. Het was die dag ook nog eens prachtig weer waardoor we konden genieten van een heerlijk zonnetje (maar wel koud!). Rond 14:00 waren we dan weer terug thuis en trok ik samen met Toril en Torbjørn mijn skischoenen aan om een aantal rondjes af te werken op het skicircuit. Tegen 15:00 waren we goed en wel vertrokken maar was het ook al wel weer donker…gelukkig is er licht op het circuit. Terwijl Toril en ik probeerden om Torbjørn te volgen genoot Åshild van wat me-time in ons appartementje. Na dit sportieve uitje was het dan tijd om terug naar huis te gaan, lekker eten klaar te maken en te ontspannen bij een film (Billie Ellish).

Op zondag stond tenslotte een bezoek aan het ‘Gjenreisningsmuseet’ (oftewel Museum of Reconstruction) op het menu waar we ons verdiepten in de geschiedenis van Hammerfest en de invloed die de Tweede Wereldoorlog heeft gehad op deze stad. Het hoogtepunt van de dag zou echter een kerkconcert worden van het koor dat helemaal uit Alta was afgezakt. Vooraleer we ons begaven naar het concert maakten we nog een wandeling naar ‘Salen’, een uitkijkpunt over Hammerfest en vulden we onze magen in ‘Du Verden’ met enkele traditionele Noorse gerechten. Helemaal klaar voor het concert van ons leven kwamen we aan bij de kerk… om dan te ontdekken dat het concert al was afgelopen! Toril was er heilig van overtuigd dat het concert zou starten om 20:00 maar eigenlijk was het al om 18:00. Geen concert dus, jammer! Het werd dus weer een vrij rustig avondje thuis en er werd ook weer afscheid genomen van Toril’s ouders. Bedankt voor jullie bezoek, Torbjørn en Åshild!

DERDE WEEK

De week daarna begonnen de voorbereidingen al voor het volgende weekend want ik had een aantal collega’s/vrienden uitgenodigd om bij ons lekker te komen eten. Elke gang zou vergezeld worden van een aangepast biertje dat we tijdens ons vorige bezoek aan België hadden meegebracht. Dit lag natuurlijk al langer vast zodat iedereen tijd kon vrijhouden maar ondertussen had ik me ook ingeschreven om samen met een bedrijfsploeg deel te nemen aan een voetbaltoernooi op dezelfde dag. Er moest dus wel het een en ander op voorhand gemaakt worden en klaargezet worden. Op woensdag werd het stoofvlees vakkundig klaargemaakt zodat het nog enkele dagen kon ‘trekken’. Om het juiste vlees te vinden had ik een oproep gelanceerd op Facebook in een groep van Belgen in Noorwegen en die waren maar al te blij dat ze hun ervaringen met mij konden delen!

In totaal gingen we met 8 personen zijn en voor zij die zich onze keukentafel nog herinneren is het simpel om in te zien dat we er niet allemaal rond zouden passen. Toril had een mooie tweedehandstafel gevonden en die gingen we dan op vrijdag oppikken. Het plan was om de tafel op het dak van ons kleine autootje te binden maar gelukkig hadden de verkopers een pick-up en waren ze zo vriendelijk om de tafel even tot bij ons te brengen. Wat een service! Met de tafel bij ons in de living konden we beginnen met alles klaar te zetten voor zaterdag zodat we niet al te veel werk meer hadden. Toril nam ondertussen ook al de voorbereiding van het dessert voor haar rekening waardoor ongeveer de helft van het werk al klaar was. Van efficiëntie gesproken!

Zaterdag stond zoals gezegd eerst in het teken van een voetbaltoernooi. Aangezien het hier al vol met sneeuw ligt werd dit toernooi op kunstgras in een hal gespeeld. Er waren drie groepen van 5 ploegen waardoor we tijdens de dag al minstens 4 matchen mochten spelen van zo’n 20 minuten. Elk team bestond uit maximum 8 spelers waarvan er 5 speelden. Ons team bestond uit collega’s die regelmatig op woensdag samen zaalvoetbal spelen op een (heel) klein terrein. We dachten dan ook dat de rest van de teams zouden bestaan uit spelers van hetzelfde niveau. Eens aangekomen bleek al snel dat een groot deel van de teams uit spelers van de lokale voetbalploegen bestond en die dus over een veel betere techniek beschikten. We begonnen aan onze eerste match tegen een team dat vooral bestond uit 15 tot 18-jarigen en 20 minuten later stond er een ontnuchterende 5-1 score op het bord. De toon was gezet en we vreesden een beetje de resterende matchen. Twee uur later begonnen we met hernieuwde moed aan onze tweede match en als bij wonder konden we een 2-2 score uit de wacht slepen. Het ging dus al beter dan in de eerste match… De derde match wisten we zelfs te winnen met het kleinste verschil, 2-1, en plots was er zelfs een mogelijkheid om naar de volgende ronde te gaan als we onze laatste match wonnen. De laatste match was tegen ‘Hammerfest Bygg’ oftewel de bouwvakkers. Laten we zeggen dat het een erg potige match werd. De bouwvakkers hadden duidelijk hun sloophamers niet thuisgelaten en ze wilden niets liever dan er een boeltje van maken. Het ergste van al was dat we in de laatste minuut nog de beslissende 2-1 binnen kregen waardoor we de volgende ronde dus aan onze neus voorbij zagen gaan. Het voordeel van onze uitschakeling was wel dat we wat extra tijd kregen om de laatste voorbereidingen te treffen voor ons etentje.

Die extra tijd bleken we nodig te hebben want toen we de frietjes begonnen te snijden bleek dat de aardappelen die we gekocht hadden rot waren… Ik dus snel weer naar de winkel om een nieuwe zak te halen. Bleek dat ik de verkeerde soort had gekocht! Weer naar de winkel om deze keer wel de juiste te kopen. Uiteindelijk kregen we alles geregeld om rond 18:00 onze gasten te verwelkomen voor een aperitiefje, een heerlijke Rodenbach Grand Cru vergezeld van wat kaas. Het voorgerecht was een Thaise rundssalade verzorgd door Toril. Die was om duimen en vingers af te lekken! Hierbij dronken we een Arthur’s Legacy – White Widow. Zoals eerder gezegd was het hoofdgerecht stoofvlees met frietjes en hier serveerden we dan nog een groene salade en zelfgemaakte mayonaise (merci moeder om alle recepten door te sturen!). Bij het stoofvlees dronken we een McChouffe. We sloten af met panna cotta en een La Trappe quadrupel. Tussen de verschillende gangen hebben we ook nog geprobeerd om te kennis over België wat bij te schaven door middel van een quiz. Na het eten dronken we nog een (heel) aantal biertjes extra waardoor het plots 02:30 was. Van een geslaagde avond gesproken!

Er is waarschijnlijk niet veel uitleg nodig om te zeggen dat zondag een rustige dag werd.

VIERDE WEEK

Gelukkig had ik op zondag goed gerust want maandag stond er weer een activiteit op het programma, namelijk teambuilding met mijn afdeling! Om 8u werden we verwacht om de bus te nemen naar Sarnes, heel dicht bij de Noordkaap. Na een rit van zo’n drie uur kwamen we aan bij onze bestemming, 71° Nord, waar we de volgende 24u zouden verblijven. Eerst stond er een kleine lunch op het menu en daarna trokken we onze warmste kleren aan en een survival-suit want we gingen op RIB-safari en koningskrabben vangen! De RIB-safari is een soort van boottrip met een snelle boot waarmee we het lokale fjord verkenden. Op de terugweg pikten we dan nog een aantal dagverse krabben op die we later voorgeschoteld zouden krijgen als voorgerecht.

 

Eens terug van onze boottocht stonden er twee taarten op ons te wachten met een glas prosecco, wijn en pintjes omdat we met een jarige in onze groep zaten. Terwijl wij ons op het gemak aan het amuseren waren kregen we het bericht dat er een Chinese toerist was gevallen en haar arm had gebroken waardoor we nog even langer pintjes moesten drinken. We hadden namelijk de grote ruimte nodig om ook onze vakkennis wat bij te schaven tijdens een workshop. Die begon dan iets later en na zo’n anderhalf uur was er nog een kleine teambuilding activiteit voor het avondeten begon. Het menu was een voorbeeld van typisch Noorse keuken voor speciale gelegenheden.

  • Voorgerecht: ‘zelfgevangen’ koningskrab,
  • Hoofdgerecht: rendiersteak,
  • Dessert: Multebaerkrem

Het was om duimen en vingers af te likken en na het eten even te laten zakken was het tijd om ons zwemgerief aan te trekken en richting de jacuzzi’s te gaan die naar ons stonden de lonken. Met een lekker biertje in de hand werd er dan nog verder gesocialised tot vroeg in de morgen. Leuke side note: een van de mannen die daar werkte was Yves, een Belg! Heel leuk om nog eens Nederlands (of dialect) te kunnen praten en weer een aantal goeie tips gekregen om de winter te overleven!

Op dinsdag stond er een laat ontbijt gepland en dan was het weer de bus op om huiswaarts te keren.

 

 

 

Het weekend daarna stonden er meer alledaagse activiteiten op het programma. Zaterdag begon met een wandeling naar Storfjellet om nog wat te genieten van de allerlaatste zonnestralen. ’s Avonds had Toril ‘Julebord’ met haar collega’s en kon ik genieten van de rust in huis. Julebord, of kersttafel in het Nederlands, is een typisch Noorse traditie waarbij je samen met collega’s of vrienden traditioneel Noors eten klaarmaakt en waar er ook nog voldoende ‘akevit’ wordt geserveerd om het eten wat beter te verteren. Een gevaarlijke situatie zeg maar. Ook al kwam ze laat (of is het vroeg in de morgen?) thuis, om half 10 was Toril al fris en monter klaar voor het ontbijt en zijn we zelfs Storfjellet opgelopen op die dag. Wat een machien is me da toch! Zondagavond waren we dan uitgenodigd bij Guro om samen iets te eten en haar verjaardag te vieren. Supergezellige avond en de perfecte afsluiter van een al bij al rustig weekend (voor mij).

Een week later waren de rollen omgedraaid en stond er op zaterdag Julebord met Equinor gepland. Op vrijdag eerst nog een skitripje in winderige omstandigheden om toch maar wat beweging te krijgen want tijdens het weekend gingen we de eerste winterstorm op ons dak krijgen met vrij veel sneeuw en wind. Zaterdag beperkten we ons dus tot wat chillen. ‘s Avonds trok ik dan mijn mooiste pak aan en zette ik samen met Trond Ivar de avond in met een aperitiefje bij ons thuis. Daarna bracht Toril ons naar de locatie (Scandic hotel) en terwijl zij haar collega’s bij ons thuis ontving, begonnen wij aan het traditionele kersteten (lutefisk, pinnekjøtt, ribbe, medisterkaker…) Na het eten gingen we van tafel tot tafel hier en daar een babbeltje slaan en om 12u was het tijd om ons te verplaatsen naar ‘Fresh’ waar we tot vroeg in de ochtend konden dansen. Hele leuke avond al is er een minpuntje en dat is dat mijn jas tijdens de julebord verdwenen is… Hopelijk komt hij nog boven water.

Zoals jullie kunnen lezen zijn er hier in Hammerfest nog heel wat dingen te doen, ook al schijnt de zon niet zo veel meer!